سقوط بخشی از صعود است . الزاما هر صعود با سقوط همراه نیست اما همان طور که در سنگنوردان باید تکنیک های صعود را بخوبی فراگیرند . یاد گیری چگونه سقوط کردن نیز در حفظ سلامتی و پرهیز از آسیب دیدگی نقش بسزایی دارد. هر سقوطی بر روی طناب ممکن است عواقبی از یک زخم کوچک تا مرگ !! نیز بدنبال داشته باشد . اگر قادر به کنترل سقوط نباشیم ممکن است سر یا دیگر اعضا بدن بشدت با مسیر برخورد کرده و عواقب وخیمی بدنبال داشته باشد. بنابراین باید با تمرین حالات مختلف آمادگی لازم بدنی و فکری را برای عکس العمل مناسب در لحظه سقوط را کسب نمود تا در زمان سقوط عکس العمل مناسب بصورت یک رفتار انعکاسی در بدن سنگنورد نشان داده شود. اما چگونه این تمرین را آغاز کنیم : مکانی که برای تمرین در نظر می گیریم باید کاملا مطمئن و امن باشد. حمایت های میانی و کارگاه به خوبی مورد بازبینی قرار گیرد . بدلیل ترس ذاتی از پرت شدن شروع کار چندان خوش آیند نیست . بهتر است در ابتدا مسیری را که انتخاب می کنید کلاهکی باشد تا از اصابت به سنگ جلو گیری شود. همچنین بهتر است اول با روش حمایت از بالا شروع به کار کنید.چنر متری از مسیر را صعود کنید تا امکان اصابت به زمین از بین برود . سپس به حمایت چی خود بگویید طناب را کمی شل کند و سپس خود را حین حرکت رها کنید.به مرور ترس اولیه شما از سقوط زایل می شود . بعد از این مرحله به سراغ صعود سر طناب بروید .باید حد اقل بین شما و حمایتچی 10 متر طناب وجود داشته باشد تا طناب بخوبی ضربه سقوط را جذب کند. هنگام سقوط سعی کنید خود را مستقیما از دیواره دور نکنید . چون اگر حالت سقوط شما بصورت نیم دایره به خود بگیرد بشدت به دیواره برخورد می کنید.سعی کنید حالت بدن خود را همانند شکل دو بصورت گربه ای جمع کنید . و فاصله مناسبی از سنگ بگیرید. حمایت چی نباید طناب را خیلی جمع کند . و همچنین از پرت کردن خود بیرون بصورت فشار مستقیم اجتناب کنید.وقتی به دیواره نزدیک می شوید می توانید با پای خود ضربه ای به سنگ بزنید تا شدت برخورد کم شود.با تمرین این کار به مرور ذهن شما آمادگی لازم برای کنترل سقوط را کسب خوهد نمود . فقط بیاد داشته باشید برای تمرین حتما کلاه کاسک بر سر داشته باشید. طناب شما کاملا مطمئن و نو باشد. حمایت های میانی کاملا مورد اطمینان و محکم باشد.
