ابزار گذاری در مسیرهای یخی و بخصوص ترکیبی (mix) هنر ظریفی است . یکی از مسایلی که یخنوردان هنگام نصب پیچ یخ بر روی یخ های کم قطری که بر روی سنگ تکیل شده اند فرو نرفتن پیچ تا انتها در یخ و رسیدن انتهای آن به سنگ می باشد. . در چنین حالتی و با فرض اینکه امکان نصب حمایت میانی دیگری نیز وجود ندارد راهکار مناسب چیست؟ معمولا توصیه می شود که یک تسمه را به دور بدنه پیچ یخ انداخته و آنرا در محلی که پیچ از یخ بیرون زده سفت کنیم و بعدکارابین را به آن بیاندازیم . در اینجا یک نکته ظریف وجود دارد. آزمایشات و تجارب یخ نوردان نشان داده اگر پیچ بیشتر از 5 سانت از یخ بیرون بود این روش مناسب است اما اگرفاصله از این مقدار کمتر بود بهتر است اسلینگ را مستقیما به خود سوراخ پیچ یخ بیاندازیم . وسیله ای که در شکل ملاحظه می نمایید نوعی خاص از اسلینگ است که به نام کلی ( شوک گیر ) معروف است . این و سیله از چندین سری اسلینگ که بترتیب خاصی بر روی یکدیگر دوخته شده اند بوجود آمده و در صورت ایجاد شوک بر روی آن با گسسته شدن تدریجی دوخت ها و در نتیجه جذب نیرو شوک کمتری به ابزار وارد می شود . در یخنوردی استفاده از این وسیله بشدت توصیه می شود. پیچ یخ را بر روی قندیل های نامطئن و شیار شیار نصب نکنید. همچنین زدن پیچ یخ بر روی بر آمدگی های یخی چندان ایمنی ندارد. سعی کنید برای جای پیچ یخ ار فرو رفتگی های سطح یخ استفاده کنید. هرچند بهترین تمرین برای کسب مهارت در یخنوردی صعود سرطناب بر روی یخ است ولی بسیاری ترجیع می دهند تمرینات آمادگی خود را به صورت حمایت قرقره ای بر روی یخ انجام دهند. در صورتیکه کارگاه قرقره شما از پیچ یخ تشکیل می شود توجه داشته باشید تابشآفتاب و حرکت کاربین و طناب ممکن است باعث حرکت تدریجی پیچ و شل شدن آن و حتی در آمدن آن بود. هیچگاه از یک پیچ برای کارگاه استفاده نکیند. بهتر است از دو پیچ و همچنین یک حمایت آبالاکف ( در شماره های پیشین فصلنامه توضیح داده شده است ) برای برپایی یک کارگاه مطمئن بهره ببریم .
