با وجود ابداع لوازم حمایت میانی در سنگنوردی نظیر فرند – کیل های چند منظوره – هگزان ها و .... هنوز میخ ها کاربرد خود را بعنوان ابزاری مطمئن و قابل اطمینان حفظ کرده اند. یکی از بزرگترین مزیت های میخ نسبت به سایر ابزار امکان تحمل فشار از چند جهت است . این امر به خصوص در کارگاه ها که باید بتوانند فشار را از دو جهت تحمل کنند بسیار مفید است . کیل ها و فرند ها با وجود کارایی بسیار بالای خود فاقد این خصیصه میخ می باشند. در نظر بگیرید برای بر پایی کارگاه از دو یا سه کیل و فرند صورت یک طرفه استفاده کرده اید. هم طناب شما به کارگاه رسیده و به مسیر ادامه می دهد در میانه را مشکلی برای او پیش می آید که یاد او را بر وری کارگاه فیکس کنید و خود برای نجات او وارد عمل شوید. آیِا کارگاه شما این امکان را به شما می دهد؟ مطمئنا خیر ولی اگر در کارگاه خود از میخ استفاده کرده بودید این امکان را داشتید. میخ کوبی یک هنر است . همانند ساید مهارت های ابزار گذاری باید به این هنر دست یافت. همان گونه که می توان از ترکیب چند کیل با هم یک حمایت میانی قابل اطمینان بوجود آورد در مسیر هایی که قصد میخ کوبی داریم و شکاف مسیر اندازه ای دارد که میخ های قابل کوبیدن در آن نیست باکمی ابتکار می توان از ترکیب میخ ها با یکدیگر استفاده نمود . فرضا در یک شکاف افقی فراخ می توان از دو میخ ناودانی متوسط و کوچک داخل هم بهره گرفت که میخ کوچکتر داخل میخ بزرگتر جای گرفته . اگر میخ ها تا انتها داخل شکاف فرو نرفتند باید بک تسمه به دور آنها انداخت و کارابین را به تسمه متصل کرد.
گاهی می توان از ترکیب یک کیل و یک میخ برای نصب حمایت میانی بهره گرفت . در این حالت کارابن به حلقه کیل متصل می شود. تصاویر زیر می توانند برای ایده گرفتن شما از حالات مختلف میخ کوبی مورد استفاده قرار گیرند. و یک نکته مهم هیچگاه به میخ های ثابت مسیر تا وقتی که به خوبی با چکش مجددا در شکاف کوبیده نشده اند اطمینان نکنید. کوبیدن چند ضربه به میخ بهتر از چند متر سقوط است !!!
