در مسیر های کوهنوردی گاه به معابری بر خورد می کنیم که در آن ناگزیر از فرود هستیم . اما به چه روشی : اگر به جز طناب ابزار دیگری به همراه نداریم . یکی از روش های معمول فرود S خواهد بود. علت نام گذاری این روش این است که طناب حین فرود بر رو بدن به شکل S قرار می گیرد. فرود S در مسیرهای بلند چندان فرود راحتی نیست . ضمن اینکه اگر طناب خیس باشد فرود به سختی صورت می گیرد.. برای این فرود باید طناب را بین دو پا قرار داد و اگر راست دست هستیم آنرا روی شانه چپ و در غیر این صورت روی شانه راست قرار داد .حالت دست پشت نیز باید رو به پایین باشد و بطور یکنواخت بر روی سطح سنگ به پایین بیایم .کف پاها بهتر است روی ستگ بچسبد. اما اگر در ابزار خود یک تسمه یا طنابچه انفرادی و یک کارابین داشتیم می توان با تسمه یک صندلی بر روی بدن زد و سپس با کارابین فرود آمد. مزیت این روش عدم فشار فرود بر روی بدن فرود رونده و امکان مانور بیشتر او خواهد بود. برای فرود می توان از گره حمایت ( مست وروف) استفاده نمود و یا مطابق شکل از اتصال کارابین ها. کارابین ها باید یک اندازه باشند. بهتر است اولین فرود را شخصی در تیم برود که دارای تجربه کافی بوده و بنواند مسیر طناب به بخوبی تا یک نقطه امن هدایت کند.
